Rzeczy, których nie wyrzuciłem (Okładka twarda)

Rzeczy, których nie wyrzuciłem

Rzeczy, których nie wyrzuciłem (Okładka twarda)

Kup na prezent
Osobisty esej Marcina Wichy o pamięci, stracie, życiu i odchodzeniu. Autor w subtelny, delikatny sposób opisał coś, czego nie da się łatwo wyrazić słowami i co się w słowach zwykle nie mieści. Efektem jego pracy jest książka zatytułowana „Rzeczy, których nie wyrzuciłem” – przejmująca opowieść o przeszłości, do której napisania natchnęły autora rzeczy znalezione w mieszkaniu jego zmarłej matki.

„Rzeczy, których nie wyrzuciłem” to bardzo osobista książka. Po śmierci swojej matki Marcin Wicha wchodzi do jej mieszkania, aby zacząć porządki. Jedne przedmioty wyrzuca, nad innymi zatrzymuje się na chwilę – są to wszystkie te rzeczy, z którymi wiążą się jakieś wspomnienia, rzeczy, które mają do opowiedzenia jakąś niezwykłą historię. W ten sposób udajemy się z Marcinem Wichem w podróż do przeszłości, poznajemy jego rodzinę, jej historię, ale przede wszystkim główną bohaterkę książki – jego matkę.

W „Rzeczach, których nie wyrzuciłem” pisarz namalował piękny obraz, posługując się jednak zaskakująco oszczędnym językiem, który tworzy niesamowitą, osobistą, a zarazem delikatną atmosferę. Nie bez przyczyny Wicha sięgnął po taki właśnie sposób wypowiedzi i styl. Jest to bowiem ukłon autora w stronę jego matki, która nie znosiła sentymentalizmu i była ogromnie wyczulona na dobór słów. W książce Marcina Wichy nic nie jest opisane wprost, a jednak „Rzeczy, których nie wyrzuciłem” potrafią wywołać na twarzy uśmiech, wprawić w zadumę, a nawet wycisnąć łzy wzruszenia. Jest to obraz namalowany z pozoru zwyczajnymi przedmiotami, a także urywkami rozmów oraz sytuacjami. Obraz ten ukazuje czytelnikowi główną bohaterkę jako kobietę z zasadami – silną, odważną i, mimo ciężkich czasów, w których przyszło jej żyć, bezkompromisową. „Rzeczy, których nie wyrzuciłem” to również rys ówczesnej rzeczywistości, historii rodziny Wichów oraz pozornie banalnej i szarej rzeczywistości, na którą składają się właśnie należące do matki rzeczy, których nie sposób wyrzucić – bezcenne jak powiązane z nimi wspomnienia.

Marcin Wicha przyszedł na świat w 1972 roku w Warszawie. Jest cenionym rysownikiem, grafikiem, felietonistą i autorem książek, zarówno dla dzieci, jak i dla czytelników dorosłych. Za swój esej „Rzeczy, których nie wyrzuciłem” otrzymał prestiżowe wyróżnienie – Paszport „Polityki” w kategorii Literatura za rok 2017. W uzasadnieniu nagrody wymieniono bogactwo książki, oszczędnym językiem opowiadającej o rzeczach najważniejszych.

OCEŃ JAKO PIERWSZY!

"Rzeczy, których nie wyrzuciłem" wciąż czeka na pierwszą opinię.
Napisz co sądzisz o tym produkcie.